Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008

Σωκράτης Μάλαμας Καλοκαίρι '08 στο Θέατρο Δάσους



Σωκράτης Μάλαμας. Ένας πραγματικά ξεχωριστός καλλιτέχνης. Πάντα ήθελα να βρεθώ σε μια συναυλία του. Έτυχε αυτό να συμβεί χθες και μάλιστα στον αγαπημένο μου χώρο. Το Θέατρο Δάσους. Είναι πραγματικά κάτι το μαγικό. Καθισμένος στα ψηλά, ακούγωντας μελωδίες και στίχους που σε ταξιδεύουν και με φόντο την φωτισμένη πόλη πίσω ακριβώς από τη σκηνή.

Αλλά ας τα πάρουμε απ'την αρχη. Δεν περίμενα ότι θα είχε τόσο πολύ κόσμο. Απ'ότι έμαθα αργότερα από μία φίλη τα εισητήρια είχαν εξαντληθεί, κάτι που αντιλαμβανόσουν αμέσως μόλις έμπαινες στο θέατρο. Βγήκε γύρω στις 10. Η απλότητα αυτού του ανθρώπου πάνω στη σκηνή είναι κάτι το απίστευτο.

Κάπου εκεί άρχισε το ταξίδι. "Σ'έχω τάχα ονειρευτεί, ψέμα αν είσαι θα φανεί, μα η λαχτάρα μου για σένα είναι πόνος..." , "Να'σαι μονάχος σου θα πει να είσαι αντρειωμένος, να μη σε πιάνει πανικός ούτε κι ο ίδιος ο Θεός..." , "Της αγκαλιάς η ξενιτιά είναι η πιο μεγάλη, βάλε στη στάχτη μου φωτιά κι αφάνισε με πάλι..." , "Εγώ φουντώνω στο χιονιά βγάζω φωτιές στην παγωνιά, άνοιξη έχει η καρδιά εσένα σαν κοιτά..."
, "...ψυχή που δεν αμάρτησε ποτέ της δεν αγιάζει". Εκεί όμως που το μυαλό χάθηκε τελείως ήταν τη στιγμή που έμεινε μόνος στη σκηνή και τραγούδησε με μοναδική συνοδεία την κιθάρα του το "Νυχτολούλουδο". "Άνοιξε Νυχτολούλουδο να δω την ομορφιά σου, άμα δε χάσω το μυαλό πώς θα βρω την καρδιά σου..." .

Το ταξίδι κράτησε 3 ώρες. Έκλεισε με το "Μέρμηγκα" του Μάνου Λοΐζου.



Κάπου εκεί ήρθε η ώρα να μας αποχαιρετήσει, αλλά είμαι σίγουρος ότι απλά ανανεώσαμε το ραντεβού μας για κάποια άλλη στιγμή.

Πήρα το δρόμο για το σπίτι περπατώντας από το δασάκι. Πέρασα μαζί με πάρα πολύ κόσμο μπροστά από την εκκλησία του Αγίου Παύλου και στη συνέχεια ανηφόρισα προς τα κάστρα. Κάπου εκεί ο δρόμος ησύχαζε και έμεινα μόνος με τις σκέψεις μου από τα όσα έζησα πριν από λίγο.

Κατά τις 2 μπήκα στο σπίτι κατάκοπος. "Είναι σκοτάδι μάτια μου πάντα σ'αυτή την πλάση, μια χαραμάδα αφήνουμε το φως για να περάσει, να μπούνε χρώματα, φωνές, όνειρα και ταξίδια, να κλέψουνε απ'τους θεούς πανάκριβα στολίδια..."


Υ.Γ.
Ένα τεράστιο συγνώμη στο φίλο που του χάλασα τη βραδιά με την έλλειψη σωστού προγραμματισμού από μέρους μου. Υπόσχομαι να επανορθώσω με την πρώτη ευκαιρία. Αφιερωμένο σε σένα φίλε το τελευταίο βίντεο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: