Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

Μεθεόρτια

Θα το ξαναπώ: Η μέρα της γιορτής του καθενός είναι πολύ περίεργη. Η δική μου πέρασε πρόσφατα και η αλήθεια είναι ότι δεν μου άφησε καμιά ιδιαίτερα ξεχωριστή εντύπωση. Κάποιες φορές περιμένεις πάρα πολλά από μια επερχόμενη στιγμή και τελικά όταν παίρνεις απλά αρκετά, αισθάνεσαι απογοητευμένος. Κάποιες άλλες φορές δεν περιμένεις τίποτα, και το λίγο σε εκπλήσει θετικά. Έχω καταλήξει ότι τελικά περνάω καλύτερα στις γιορτές και στα γενέθλεια των άλλων παρά στα δικά μου. Μάλλον η επιθυμία που έχεις να ευχαριστήσεις τους πάντες, το άγχος να πάνε όλα καλά. Εντέλει, αν εξαιρέσεις την ατέλειωτη επικοινωνία, σε βαθμό που ο εγκέφαλος σου αρχίζει να βγάζει καπνούς απ'την ακτινοβολία, η μέρα της γιορτής μου ήταν μια ακόμη συνηθισμένη μέρα.
Δεν παραπονιέμαι βέβαια, γιατί οι μέρες μου τελευταία ήταν αρκετά ασυνήθιστες και μου έχουν προσφέρει πολύ όμορφες και ενδιαφέρουσες στιγμές. Μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να μην περιμένω τίποτα και να αφήνομαι στον αέρα που φυσά, στο νερό που κυλά, και όπου με βγάλουν. Το ταξίδι έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν δεν ξέρεις τον προορισμό. Αρκεί να έχεις τους κατάλληλους συνεπιβάτες...

2 σχόλια:

Seventh είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=VogX3AmqCWU

Mousel είπε...

Κάτι περνούσε από το μυαλό μου αλλά τώρα πλέον είναι βεβαιότητα. Μόνο τα ονόματα απο τα σκυλάδικα που συχνάζεις στην Τρίπολη δεν ξέρω...